Witaj! ZALOGUJ SIĘ

Gdy liczy się człowiek

Pędziliśmy przed siebie odkładając wszystko na bliżej nieokreślone „potem”. Jeszcze zdążę się zakochać. Jeszcze zdążę odpocząć… Jeszcze zdążę zadzwonić do niej… Jeszcze zdążę spędzić z tobą więcej czasu… Jeszcze zdążę zadbać o zdrowie…

Siedzieliśmy w rozpędzonym pociągu. Wieszaliśmy poprzeczki coraz wyżej chcąc więcej posiadać otaczając się dobrami, które stały się symbolami naszego nowego statusu społecznego. Kupowaliśmy rzeczy, których nie potrzebowaliśmy, za pieniądze, których nie posiadaliśmy, aby zaimponować ludziom, których nie lubimy. Dziś przestaje mieć znaczenie, jaki masz telewizor, komórkę, ubrania, samochód, dom. Boleśnie odczuwamy, jak kruche były fundamenty naszej rzeczywistości. 

Zaczyna się liczyć człowiek.

Dostrzegamy tych, których dotychczas najczęściej mijaliśmy w biegu. Osoby starsze, które odsunięte na pobocze życia, samotne, dziś najbardziej przebijają się do naszej świadomości. Służba zdrowia, bez której jesteśmy bezbronni i nie poradzimy sobie z wirusem. Nauczyciele, których zaczynamy doceniać za pracę wkładaną w wychowanie i naukę naszych dzieci. Mało opłacane ekspedientki, sprzątaczki, śmieciarze, robotnicy bez których nie jesteśmy w stanie normalnie funkcjonować.

Przez lata przyzwyczailiśmy się, że wolność przemieszczania się to coś oczywistego i danego raz na zawsze. Dziś takie słowa jak: wyjść, pojechać, polecieć, spotkać, przytulić -  nabierają całkiem innego znaczenia. A jeszcze głębszego, gdy dzielą nas tysiące kilometrów. „Kupię bilet do Polski, do rodziców”, „pojadę do domu”, „spotkam się z przyjaciółmi i rodziną”  to najczęściej pierwsze, co chcą zrobić emigranci, gdy już minie zagrożenie. 

Tego potrzebowaliśmy, choć cena, jaką płacimy, jest bardzo wysoka. 

Umierają ludzie, upadają firmy, tracimy prace i poczucie bezpieczeństwa. 

Czy wyjdziemy z kryzysu słabsi czy silniejsi? Mądrzejsi, czy głupsi? 

Część z nas stara się wykorzystać ten czas. Rozwija się, uczy, kieruje swoje firmy na inne tory wierząc, że trudność to szansa, tyle że w przebraniu.

Część zwraca się do Boga szukając spokoju i pewności. Otwiera się mentalnie na to, co do tej pory było inne i nieznane.

Część oczekuje jednak zmian, ale od innych. Mówi o tym, by się zatrzymać, a przynajmniej zwolnić zapominając, że sami również siedzieli w tym rozpędzonym pociągu.

Dziś jeszcze mocniej wybrzmiewa to, o czym pisał Viktor E. Frankl w swojej książce „Człowiek w poszukiwaniu sensu”. Dostajemy lekcję, być może najważniejszą w naszym życiu. Każdy z nas musi zacząć zmianę od siebie. Zastanowić się, co pozostawię po sobie? Czy to, co robię, ma wartość? Czy kogoś uszczęśliwiam? Czy sam jestem szczęśliwy? Czy miejsce, w którym jestem, to moje miejsce? 

Świat przestał się kręcić wokół słowa „potem”. Nie ma też już „ja”, „mnie”, „dla mnie”, „moje”. Doskonale zdaliśmy sobie sprawę, że samotność nam nie służy i jak bardzo potrzebujemy innych ludzi. A oni potrzebują nas. 

Być może miałaś/miałeś okazję będąc w Rzymie odwiedzić Mauzoleum Augusta. To chyba jedno z najmniej uczęszczanych miejsc w Wiecznym Mieście. Przez wieki plądrowane, niszczone, odbudowywane, przerabiane. A jednak wciąż stoi czekając na swoje kolejne wcielenie. Świat przynosi zmiany, jakich nie jesteśmy w stanie przewidzieć. Trwałość Augusteum jest pewnego rodzaju potwierdzeniem, że ruina może być darem. I ostrzeżeniem, że trzeba być przygotowanym na falę przemian. 

Gert Noels w książce „Gigantyzm” pisał, że przyszłość będzie mniejsza, wolniejsza i bardziej ludzka. Przed nami decyzje, być może jedne z najtrudniejszych. Podejmijmy je mądrze.

Ada Tomczak

PS.
Jeśli ten tekst trafia do Ciebie – podziel się nim ze znajomymi. Dziękuję ! <3

Zostaw proszę komentarz. Dla Ciebie to moment, a dla mnie istotna wskazówka.

Polub mój fanpage na Facebooku, dzięki temu będziesz na bieżąco.

Zapisz się do Newslettera. Dzięki temu prosto na swoją skrzynkę dostaniesz info o nowościach i będziesz zawsze na bieżąco.

A przedsiębiorcze, zaradne, ambitne kobiety zapraszam do grupy "Polki sobie radzą, społeczność przedsiębiorczych emigrantek". Grupy kobiet z całego świata, które nie czekają, tylko biorą
sprawy w swoje ręce - uczą się, rozwijają, zakładają biznesy. Wspieramy się, motywujemy i inspirujemy nawzajem. Warto !

Znajdziesz mnie również na Instagramie i LinkedIn

POZOSTAŃMY W KONTAKCIE! 

Ada Tomczak

Ten blog powstał ponieważ uważam, że nigdy nie jest za późno na zmiany. Ja przewróciłam swoje życie do góry nogami. Wiem, co to brak sił, by podnieść się z łóżka. Ale wiem również, że wszystko co złe też się kiedyś kończy. Codziennie ryzykuję, działam, podejmuję wyzwania, by moje życie było takie, jak chcę: zdrowe, aktywne, szczęśliwe. Ty również możesz to zrobić.

Czytaj dalej... ]

2 komentarzy

  • judi togel
    judi togel wtorek, 28 lipiec 2020 21:23 Link do komentarza

    Іt iѕ perfect tіme to maкe a few plans fⲟr the
    long run and it is time to be happy. I'νe learn tһiѕ post ɑnd if I may
    I ԝant to suցgest yoᥙ few interesting things or suggestions.
    Мaybe you can write subsequent articles regarding tһіѕ article.
    Ӏ wіsh tⲟ reɑd even more thіngs apⲣroximately іt!



    Ϲɑn You Mу web-site judi togel

  • Bogusia W
    Bogusia W niedziela, 19 kwiecień 2020 20:00 Link do komentarza

    Ada, fajny artykuł. Taka jest prawda. Pandemia urzeczywistniła nam fakt, że to " później" faktycznie może nie nadejść.. My ze szwagierką z którą co roku spędzamy wakacje, urlopy od kilku lat z rzędu- w zeszłym roku zarzekaliśmy się, że musimy teraz spędzić wakacje oddzielnie bo mamy siebie dosyć, musimy odpocząć od siebie... takie byle gadanie. Nikt nie wiedział jednak, że to się ziści i naprawdę nie spotkamy się! Mamy za swoje. Teraz chcielibyśmy się spotkać i nie wiadomo kiedy to nastąpi..

Skomentuj

Upewnij się, że wszystkie wymagane pola oznaczone gwiazdką (*) są wypełnione.

Na Facebook`u

Najczęściej czytane